HOME

Mooie citaten en aardige weetjes


Als je iets over Toon Tellegen hoort, of een interview met hem leest, komt hij een beetje als een sprookjesfiguur naar voren. Er hangt dezelfde sfeer als in zijn gedichten en kinderboeken. Daardoor lijkt hij zelf ook een beetje op een personage uit een boek.
Ik vraag me dan wel eens af hoe hij als huisarts is. Een hele gewone, of zou je als je op consult gaat je in een verhaalomgeving wanen? En wat voor invloed zou dat hebben op het genezingsproces?

Genoeg gefantaseerd. In dit onderdeel van de site vind je delen van interviews en andere dingen die ik aardig vind om te vermelden.

Toon Tellegen: hoe hij dichter werd

Toon Tellegen: hoe hij kinderboekenschrijver werd

Alle dieren even groot


Toon Tellegen: hoe hij dichter werd

Toon Tellegen schreef zijn eerste gedicht toen hij 15 jaar oud was. Hij zegt hierover in een interview:

'Ik kan me nog goed herinneren wanneeer ik mijn eerste gedicht schreef. Dat was in 1957, toen ik vijftien was. Ik zal op het Huygens Lyceum in Voorburg. Meneer Korpershoek was mijn leraar Nederlands. Hij kon prachtig voorlezen. Hij vertelde over de vijftigers en las gedichten voor van Hans Andreus, Remco Campert en Lucebert. Er kwam in een van die gedichten een regel voor, waarin iets stond als: 'De rivier staat rechtop'. Ik herinner me niet meer wat en om welk gedicht het ging. Het was in elk geval iets dat niet kon. Ik dacht: dát is eigenaardig...Dat wil ik ook maken... Die middag heb ik thuis mijn eerste gedicht geschreven. De eerste regel was: 'De bal is vierkant.' Dat vond ik fantastisch. Dat kon ik zomaar opschrijven. Ik wilde tegen iedereen zeggen dat ik dat had verzonnen. Maar ik hield gelukkig mijn mond.

Daarna schreef ik een gedicht bij de eerste 45-toerenplaat die ik had: 'Take the A train' van Dave Brubeck. Daar kwam een bepaalde noot in voor, waarbij ik altijd het gevoel had dat op dat moment die trein door mij heen reed. Ik schreef dat ook zo op. 'De trein rijdt door mij heen.' Daarna schreef ik bijna elke dag wel een gedicht, of iets wat ik een gedicht noemde.'

(bron: De Toon Tellegenkrant, 1998, Querido)

Naar boven


Toon Tellegen: hoe hij kinderboekenschrijver werd

'In 1983 ben ik begonnen met de verhalen over de eekhoorn en de andere dieren. Het was op 3 juni. Ik herinner het me nog goed. Ik schreef gedichten en werkte daar elke dag aan. Maar langer dan twee uur per dag kon ik onmogelijk aan gedichten werken. Ik wilde altijd iets anders erbij schrijven. Vooral toneelstukken of scenario's voor films.

Toen, op die dag, besloot ik verhaaltjes te gaan schrijven over dieren. Elke dag een. Mijn dagelijkse eekhoorntje. Ik wist dat dat de enige manier was om er iets van terecht te laten komen. Anders zou het plan op niets uitlopen.

Onder elk verhaaltje zette ik de datum: 3 juni, 4 juni, 5 juni. Soms was ik wel eens voor en schreef bijvoorbeeld het verhaaltje voor 17 juli al op 16 juli. Een of twee keer was ik achter.

Op 23 september hield ik ermee op. Ik had toen 113 verhaaltjes geschreven. Daaruit is het boek Er ging geen dag voorbij ontstaan.'

(bron: De Toon Tellegenkrant, 1998, Querido)

Naar boven

Alle dieren even groot

Toon Tellegen heeft tot nu toe negen illustratoren gehad, die zijn kinderboeken van tekeningen hebben voorzien. Toon Tellegen maakt het ze niet makkelijk: alle dieren moeten even groot zijn. Of je nu een mier naast een olifant zet, of een eekhoorn naast een slak: er mag in grootte geen ongelijkheid bestaan. Verder laat hij zijn illustratoten volledig vrij, maar de gelijkheid is een eis.

Een illustratie van Mance Post uit Brieven aan niemand anders.

De illustaroren vinden de eis van Toon Tellegen lastig. Mance Post zegt: 'Een mol en een worm even groot tekenen en ze toch geloofwaardig laten zijn is heel lastig. Hoe natuurlijk is een olifant die net zo groot is als een mier? Hoe voorkom je een mal grote mier of een idioot klein olifantje? Het moet je eigenlijk als lezer niet opvallen en het grootste compliment dat ik op dat punt heb gehad was van iemand op een ouderavond die bekende dat hij nooit had gezien dat alle dieren even groot waren'.

Naar boven